Facebook is een sociaalnetwerksite

Al schrijvend over internetmarketing  kom je al snel terecht bij Facebook, Twitter, YouTube en consorten. En bij de websites, de mogelijkheden, de toepassingen, de profielen, de software van zulke social media. Voor je het weet, zit je met een pak nieuwe drieledige samenstellingen.

Is het bijvoorbeeld sociale netwerksites, socialenetwerksites, sociaalnetwerkensites of sociaalnetwerksites? Ik vermoedde al dat de spellingregels een wat onwennig woordbeeld zouden creëren. Want als het eerste en het tweede deel van de samenstelling bij elkaar horen, dan hoort het allemaal aan elkaar, willen of niet. (Nu ja, als u naar een streepje grijpt, krijgt u geen boete van de taalpolitie. Maar wie spelt voor de sport, doet het niet.) Dus eigenlijk is het: sociaalnetwerksite.

Nu ondervind ik dat heel wat mensen vaker niet willen dan wel, als het om aaneenschrijven gaat. Daarom ben ik ruggensteun gaan zoeken en Ruud Hendrickx, de taaladviseur van de VRT, geeft me gelijk.

Maar wat met meervouden? Wat als u op verschillende sites een profiel hebt? Heeft u dan verschillende sociaalnetwerkprofielen of socialenetwerkenprofielen? Om het probleem te omzeilen, liet ik ‘sociaal’ vallen en koos netwerksites, netwerkprofielen, netwerkmogelijkheden … En ik stelde de vraag aan de taaladviseur. Zijn antwoord: precies omdat je er bij netwerkprofielen niet aan denkt om netwerkenprofielen te schrijven, is het ook sociaalnetwerkprofielen. Inderdaad, klinkt logisch. Handig toch, zo’n taaladviseur!

Advertenties

Ikea kiest voor lelijk (en heeft groot gelijk)

Er raast een kleine storm over het internet omdat Ikea sinds kort Verdana gebruikt als lettertype. Sommige ontwerpers voelen zich verraden door de meubelgigant, die ze – tot voor kort allicht – prezen om zijn originele design. Ze vinden het nieuwe lettertype ronduit lelijk en goedkoop. Er loopt zelfs een petitie tegen de nieuwe aanpak.

Toegegeven: het was me niet echt opgevallen in de nieuwe catalogus. Ik vind een stijlvolle lay-out nochtans belangrijk. Het is echter niet mijn grootste bekommernis als ik de catalogus of website van Ikea raadpleeg. Net zoals webspecialist Gerry McGovern, geloof ik dan ook niet dat Ikea minder omzet zal draaien door deze ommezwaai.

Gezond verstand

Ikea koos vooral voor Verdana omdat het efficiënt en kostenbesparend is. Het lettertype wordt verdeeld door Microsoft en is beschikbaar in alle landen en voor tal van alfabetten. Bovendien is het in de eerste plaats ontworpen om goed leesbaar te zijn op het scherm. Ziet u daar ook een paar voordelen voor een hedendaags wereldbedrijf?

De overschakeling naar Verdana lijkt me eerder een kwestie van gezond verstand. Meer nog, het past perfect bij mijn beeld van het bedrijf. Ik associeer Ikea vooral met ‘alomtegenwoordig’, ‘voor iedereen’, ‘snel’ en ‘betaalbaar’. Ik ga erheen als ik dringend iets nodig heb in huis dat niet veel mag kosten.

Origineel?

Hoe knap de ontwerpen van Ikea ook zijn, de verrassing is er af als ik bij drie vrienden op dezelfde bank of onder dezelfde lamp ga zitten – ook al hebben ze telkens een andere kleur en blijven ze leuk om naar te kijken. Dat het bedrijf een doordeweeks, functioneel lettertype kiest voor zijn marketingmiddelen, stoort me niet. Zolang hun producten maar makkelijk te krijgen en betaalbaar blijven.

Huisstijl en merkontwikkeling zijn belangrijk, maar ook aspecten van zakendoen. Dus laten we de praktijk niet uit het oog verliezen. Of het nu gaat om design of om teksten. Creativiteit is niet uit den boze. De uitdaging is om ze te verzoenen met functionaliteit. En dat lijken ze bij Ikea al lang begrepen te hebben.

Digitale diarree

Informatica is fantastisch, maar de digitale (r)evolutie blijft bij momenten moeilijk verteerbaar. Niet dat vroeger alles beter was. Tegen de virtuele vloedgolf van ‘sex’ en ‘GRATIS!’ kunnen we tenminste spamfilters inzetten. Tegen de aloude, goedkope verkooptrucs waarmee sommigen de digitalisering aan iedereen opdringen, zijn enkel mondigheid en gezond verstand opgewassen. Helaas zijn die nergens verkrijgbaar.

Gisteren kreeg ik wat te veel theorie en technologie opgelepeld tijdens een opleiding e-mailmarketing. Als alles wat er kan misgaan bij een e-mailcampagne, in een rotvaart de revue passeert, gaat een mens spontaan mijmeren over postmailings.

Gelukkig kreeg de e-mail die ik ter evaluatie had opgestuurd, best positieve commentaar tijdens de opleiding.  Schrijven voor het internet heb ik stilaan in de vingers. Technisch en praktisch zie ik verbeterpunten, maar geen onoverkomelijke problemen. Oef!

Daarnaast waar ik dezer dagen rond in cyberspace om online toepassingen te proberen. Blogs, sociale netwerksites, foto’s en video’s publiceren… de mogelijkheden zijn opwindend en inspirerend. De praktijk zet me echter steeds met beide voeten op de grond. Het is niet altijd zo eenvoudig als ze ons laten geloven. Regelmatig werkt het ook gewoon niet. Vooral als het op integratie en gebruiksvriendelijkheid aankomt, blijf ik vaak op mijn honger zitten. Jammer!

Balen inspireert niet tot betalen

Door al dat virtuele verzuim valt het des te harder op dat mijn gratis antivirussoftware al een paar dagen kuren heeft. De dagelijkse updates gebeuren niet meer automatisch. Telkens als  ik mijn laptop openklap, krijg ik na een paar minuten de boodschap: “Connection with update server failed.”

Aanvankelijk was het geen probleem om de updates manueel binnen te halen. Intussen lukt ook dat niet meer zonder slag of stoot. Ergerlijk!

Dat hobbelige updateparcours loopt “toevallig “ parallel met een campagne om me een – uiteraard betalende – upgrade van de software te verkopen. Als ik mijn antivirusprogramma open, krijg ik steeds een alarmerend venster dat mijn beveiliging beter kan.

Dat is misschien wel zo. Maar als ik die boodschap op zo’n agressieve manier door de strot geramd krijg, ben ik eerder geneigd om een ander programma te zoeken dan om een upgrade te bestellen.

Iedereen verplicht aan de digitale tv

De agressieve verkooptechnieken voor digitale producten tieren trouwens weer welig nu de analoge tv-uitzendingen via antenne stopgezet zijn.

Vrienden die verhuizen en opnieuw online proberen te geraken op hun nieuw adres – niet meteen een fluitje van een cent! – krijgen geheid een abonnement voor digitale tv aangesmeerd. Idem voor vrienden die nauwelijks tv kijken en een goedkoop alternatief zoeken voor hun antenne. Informeer bij Telenet naar hun mogelijkheden en u hebt een installatieafspraak voor digitale tv aan uw broek. En natuurlijk is het bijna helemaal gratis. Voor even, tenminste.

Maar de verkooproes waait over en onze vrienden zijn gelukkig wel zo nuchter om eens een praatje te maken met andere tv-kijkers en vroege digitale abonnees. Dan blijkt digitale tv niet zo goedkoop, zeker niet als alle lokmiddelen uitgeput zijn.

Vaak bellen zulke abonnees-to-be hun installatieafspraak dan ook af. Of dat proberen ze. Want als u toch geen digitale tv wilt, dan zult u hoogstwaarschijnlijk toch nog wat langer op uw internetaansluiting moeten wachten… 

Fraai is anders. Klantvriendelijk ook.

Leve het digitale tijdperk? Let toch maar op dat u geen oude wijn in dure, nieuwe zakken krijgt. Want soms lekken ze nog ook.