Vertel me uw verhaal zonder verzinsels

Citaat uit een recent gesprek over mijn schrijfactiviteiten: “Jij moet dus wel goed kunnen liegen.” Daar had je het weer. Alsof alle teksten fictie zijn en in een marketingcontext vanzelfsprekend flagrante leugens. En dat terwijl ik juist zo eerlijk ben dat het wel eens lastig wordt.

De opmerking kwam van een medewerker van een bedrijf waarvan het imago recent weer een flinke knauw heeft gekregen. Allicht neemt die aan dat alle bedrijven duistere praktijken beoefenen en alles veel mooier voorstellen dan het is. Is zo’n houding nog van deze tijd?

Mensen staan vandaag vaak onverschillig en zelf achterdochtig tegenover marketing en reclame. Ik kan ze geen ongelijk geven. Ze worden erin begraven. En voor mooie woorden koop je niks. Redenen genoeg dus om het anders aan te pakken en te niet alleen te zeggen, maar ook te tonen waar het op staat. “Walk the talk”, heet dat in het Engels.

Het internet dwingt ons toch meer dan ooit om vanuit het publiek en de klant te denken. Dat vind ik mooi meegenomen. Want als gesjoemel aan het licht komt – en dat is in het internettijdperk steeds minder ondenkbaar – is de schade vaak niet te overzien. Ik hoop dat ondernemers daarbij stilstaan.

Natuurlijk kan ik niet vermijden dat klanten me een oor aannaaien als ze over hun diensten of producten praten. Daarom spreek ik ook graag met klanten van klanten. Die vertellen soms nuchtere, soms enthousiaste verhalen. Ze geven je in ieder geval een idee van wat een bedrijf echt kan doen. Daar haal ik vlot eerlijke teksten uit. Verhalen die aanspreken en met een eigen gezicht.

Er is in het bedrijfsleven ook een trend van authentieke verhalen. Harvard Business Review publiceerde eind 2007 bijvoorbeeld ‘The Four Truths of the Storyteller’. Ik verzamel meer vakantielectuur over dat thema. Want ik ben gek op verhalen, maar ik heb geen literaire ambities. Dus zoek ik vooral naar echte verhalen, die niet zomaar verzonnen zijn. En ik geloof niet in ‘de’ waarheid, maar wel nog altijd in ‘Eerlijk duurt het langst’. Als u dat naïef vindt, dan hoeft u me niet te bellen.

PS: Gek op verhalen, ook als ik schrijf voor de privésfeer. Voor de babyborrel van mijn petekind Egon dus geen speech, maar een waar verhaal met oprechte genegenheid neergeschreven.

 

Gent, 22 juni 2008
Beste Egon,

Voor de babyborrel van uw zus Eres deed de papa een beroep op lyrisch talent om zijn dochter te bezingen. Vandaag was het de beurt aan uw mama om het spreekgestoelte te bevolken. Uw mama, die wordt niet zo snel lyrisch, dus vroeg ze aan mij, een nuchtere broodschrijver, om een paar woordjes te forceren.

Ook al ben ik geen Hugette Claus, ik hou wel van een stevig verhaal. Daarom ben ik ook zo blij met u, want stevig, dat zijt ge zeker, en bovendien een heel nieuw verhaal. Als ik zie hoeveel volk hier vandaag al is voor die eerste pagina’s, dan zit daar misschien wel een bestseller in. Ik heb me dan ook voorgenomen om uw historie van dichtbij te volgen.

Ik zit immers al een paar jaar op de eerste rij, om de hoek, in de Tuinwijk. Dus ik ken uw proloog. De papa had weer eens goed gereden en al gauw kregen we de uitslag te horen: positief. Of er ook sprake was van doping, dat weten we nog altijd niet. Maar één ding stond vast: D’Hoogh Junior De Tweede was onderweg.

Een tijdje later zaten we op een avond in Ristorante Firenze. (Dat is aan de Blandijnberg, waar de mama in haar jonge jaren nog gestudeerd heeft – en ik ook. Als ge wat ouder zijt en de mama werkt op uw zenuwen, dan kan ik u daar wel eens over vertellen. Want waar dienen meters anders voor?)

Maar goed, we zaten dus in de Firenze, achter een saltimbocca a la romana of het kan ook al een coppa cappucino geweest zijn. (Als ge tandjes hebt, moet ge dat trouwens zeker ook eens proeven. Uw mama en ik, wij vinden uw eetlust echt veelbelovend. Het zijn fantastische kinderen, Egon, waarmee ge op restaurant kunt gaan. Uw zus is op dat een vlak een lichtend voorbeeld dat dringend om navolging vraagt.)

Enfin, de Firenze dus, en ik krijg van de papa een enveloppe. Daarin zat uw eerste briefje aan mij, om te vragen of ik uw meter wilde zijn. Ik zag direct zo rood als de saus op de pasta en was met verstomming geslagen. Ik ben geen mens van pampers, papflessen en snotneuzen. Maar het zijn straffe mannen, Egon, die uw meter op haar huidige leeftijd nog met de mond vol tanden zetten. Zeker als ze nog niet geboren zijn. Zulke kerels mogen al eens een vuile pamper in mijn vuilbak parkeren.

Nog een beetje later, Egon, werd het wel spannend. De mama was allesbehalve in goeie doen en ze begon zich al af te vragen of ge wel zo’n tof kind zou worden als uw zus. Nu, uw zus, dat is het prototype van een plezant kind, al van in de buik. Vraag me niet hoe uw ouders dat geflikt hebben, maar als alle kinderen waren zoals uw zus, dan was het met de overbevolking ongetwijfeld nog veel erger gesteld. Dus dacht ik: ‘Tja, het wordt een levendig ventje. Laten we daar alvast aan wennen.’

Maar de mama was wel veel ziek. Dus ging ze naar dokter. Die gaf haar een moeilijk woord dat ik nog altijd niet kan onthouden, veel zorgen en baxters om de drie weken. Onzekerheid doet een mens geen deugd, Egon. Maar bij de pakken blijven neerzitten ook niet. Ik ben er blijven in geloven dat ge een fijne kerel zou worden, desnoods op uw manier. Voor mij was dat natuurlijk ook wat gemakkelijker, ge zat niet in mijn buik en ik moest niet mee naar het UZ.

Toen ik u daar voor de eerste keer zag, die dag na de voorbeeldige bevalling – uw eerste prestatie die uw zus u trouwens niet heeft voorgedaan – toen dacht ik bij mezelf: ‘Daar is niks mis mee. Die wordt minstens zo knap als de papa.’ Maar zeker waren we natuurlijk nog niet. Ze deden daar ook heel erg hun best om ons iets anders te laten geloven. Ze legden u in een blauwe lichtbak die zo uit Star Trek leek te komen, en deden u een appelblauwzeegroen pakske aan waarmee ge op Mars heel snel zou kunnen integreren.

Ge hebt ook een flinke keel opgezet de eerste dagen. Maar daar had ik alle begrip voor. Ik word zelf ook ongelofelijk slecht gezind als ik te lang op mijn eten moet wachten. Vraag dat maar aan nonkel Dirk. Toen de borstvoeding op gang kwam, zag de wereld er natuurlijk direct een stuk beter uit en mocht ge snel naar huis.

Aangekomen in de Tuinwijk, zijt ge eerst nog eens voor onze oprit gestopt. De zon scheen, het was warm, onze Anna Pauwlonia stond voor het eerst in bloei en om de hoek wachtte u een frisse wieg in een huis vol bloemen dat de papa piekfijn in orde had gebracht. Het was een perfecte dag om thuis te komen.

Maar die dokters, die laten een nieuwe klant niet zo snel gaan. Ge moest rap weer een paar dagen terug naar het UZ, zodat ze u nog eens helemaal binnenstebuiten konden keren. We werden er stilaan allemaal een beetje zot van. En ge vond het zelf duidelijk ook niet plezant. De mama hoorde u luidkeels protesteren tijdens de onderzoeken. En wie zal u ongelijk geven? Eens ge in de Tuinwijk geweest zijt, wilt ge daar niet zo snel meer weg.

Ge waart daar dan ook rap terug. Kerngezond. Zodat wij eindelijk die fles echte champagne konden opentrekken en samen konden uitblazen op het terras. Want daarvoor woont ge in de Tuinwijk. Dat had ge dus snel begrepen. Ge zijt nen echte wijzen. En daar komt veel volk naar zien vandaag.

Beste mensen,

Naast etentjes en feestjes, stellen we in de Tuinwijk ook goede manieren op prijs. Daarom wil ik u in naam van Egon allemaal hartelijk bedanken voor uw bijdrage en vooral voor uw aanwezigheid, want die geeft ons weer de gelegenheid om samen het glas te heffen. En Egon weet het nog niet, maar velen van u ongetwijfeld wel: het leven is te kort en te ingewikkeld om zulke gelegenheden aan ons te laten voorbijgaan.

Advertenties

One thought on “Vertel me uw verhaal zonder verzinsels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s