Size does matter

“Maar iedereen weet toch dat de SP.A in de problemen zit?” De consultant heft de handen ten hemel en kijkt me aan alsof ik net uit een boom ben geklauterd. We volgen een workshop ‘columns schrijven’ tijdens de Schrijfdag. Er dreigt een discussie te ontstaan over hoe lang een column dan wel mag zijn.

De consultant vindt de ultrakorte columns van Hugo Camps in De Morgen meesterlijk. Ik beken dat ik ze niet altijd snap. Enerzijds omdat ik me al de hele dag erger aan het intellectuele geneuzel van het welopgeleide doorsneepubliek dat je op zo’n Schrijfdag treft. Anderzijds omdat een tekst zo lang moet  zijn als nodig is om de lezer mee te krijgen. Een schrijver gaat er beter niet van uit dat iedereen wel weet wat hijzelf (of zijn opdrachtgever) weet. Of dat het thema van zijn tekst de lezer automatisch aanbelangt.

“In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister.” Ontegensprekelijk, beste Goethe. Maar de meesterlijke schrijver daalt het best af en toe van zijn olympische hoogten neer om onder zijn lezers te vertoeven. Als die zijn teksten niet snappen of er zich niet bij betrokken voelen, worden ze bijzonder snel verticaal geklasseerd.

Moeten we de lezer dan maar als een nitwit beschouwen? Nee. Maar het is wel een goed idee om even stil te staan bij ons doelpubliek en zijn voorkennis, noden, interesses. Misschien is het nodig om vakjargon kort uit te leggen. Misschien helpt het om een bewering te verduidelijken met een concreet voorbeeld. Misschien zit de lezer helemaal niet te wachten op ons verhaal. Dan moeten we hem er bewust van maken dat we hem wel degelijk iets interessants te bieden hebben. En dat maakt de tekst wat langer.

Praktische overwegingen – zoals de keuze van het medium bijvoorbeeld – resulteren echter vaak in beperkte ruimte. En mensen worden tegenwoordig met informatie overspoeld. We splitsen hen dus beter geen eindeloze epistels in de maag. Het is aan de professionele schrijver om het delicate evenwicht te vinden tussen de boodschap, het medium en het publiek.

Ter afronding van de workshop ‘columns schrijven’ las de consultant trouwens een reisverhaaltje voor dat zijn kennis van de Italiaanse koffiecultuur illustreerde. Tot consternatie van workshopbegeleider en columnist Tom Naegels. Ach Tom, trek het je niet aan. Iedereen weet toch dat tegenwoordig elke tekst kan doorgaan voor een column, als hij maar niet te lang is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s